Staand boven de boomgrens, adem ik vrijheid in. Dit moment symboliseert zoveel meer dan een vakantie – het markeert een nieuw begin. Een omslagpunt. Na twee intens zware jaren voel ik: ik ga leven. Echt leven. Niet langer op zoek naar fysieke uitdagingen, want het dagelijks leven met MS is al uitdaging genoeg.

De diagnose MS heeft mijn leven drastisch veranderd. Ik ben voor een groot deel arbeidsongeschikt verklaard, en dat deed pijn. Het afscheid nemen van mijn oude zelf, mijn oude werkritme en ambities – dat is rauw en confronterend. Maar ik kies ervoor om vooruit te kijken. Om te ontdekken wat wél kan.

En er kan veel. Deze week ben ik weer formeel aan de slag gegaan bij de HAN. Samen met mijn leidinggevende heb ik een aangepast werkpakket samengesteld. Zo onderzoeken we stap voor stap wat haalbaar is. Werken met een chronische ziekte vraagt flexibiliteit en moed – en precies dat probeer ik te omarmen.

Daarnaast heb ik een nieuwe rol aan mijn leven toegevoegd: die van spreker. Als docent sta ik al jaren voor de klas, maar nu wil ik mijn persoonlijke verhaal delen in de vorm van lezingen. Verhalen over omgaan met verandering, over verlies én groei. Over leven met een chronische ziekte, en tegelijk voluit mens blijven. Mijn doel? Inspireren en bijdragen aan goede doelen.

Het gaat goed met mij – binnen de context die er nu is. En ik ben zó dankbaar dat dit kan. Dat ik mag leven, werken én spreken.

Augustus 2024